De koorts

In De Koorts worstelt een vrouw uit de upper class van New York met haar identiteit. Op een hete avond in een ver land dwaalt zij af naar de onderkant van haar geweten. In deze ijldroom maakt ze een tocht langs de kloof tussen arm en rijk. Beelden van derde wereldlanden, prachtige hotelkamers, bedelaars, opera’s en martelaars volgen elkaar op. Op indringende wijze confronteert zij zichzelf, en daarmee het publiek, met de keerzijde van haar welgestelde bestaan.

De Koorts is een monoloog van schrijver Wallace Shawn (1943). Een tekst die ontdaan is van alle dramaturgische ingrediënten, waaraan wij zijn gewend: geen plot, geen decor, enkel de confrontatie. De toeschouwer krijgt niets anders dan de auteur en diens woorden en zijn eigen morele kompas om op te varen.

De Koorts is een relaas van een vrouw die bijna lijfelijk ervaart hoe onrechtvaardig de wereld verdeeld is. Hoe kan het dat de een wèl alle kansen krijgt op een welvarend leven en de ander niet? Is het mogelijk om objectief naar je eigen leven te kijken en je niet beschaamd te voelen? Is het niet veiliger om de ogen te sluiten en in onwetendheid verder te leven? Deze tweestrijd houdt de vrouw in een wurggreep en zorgt ervoor dat zij tot het uiterste gaat om haar bestaan te rechtvaardigen.

“Het is het koelste uur van het etmaal. Ik kijk uit het raam, en in de koele bries herinner ik me, dat ik ooit een kind was in een prachtige stad, vol hoopvolle verwachtingen. En ik voel zo'n vreugde - de koelte van de bries - ik vraag me af, of ik voor een ogenblik de last van mijn leugens, van mijn liegen, af zou kunnen leggen - gewoon naast me op de vloer leggen.”

Deze voorstelling maakt deel uit van theaterfestival HartsTocht van Het Zuidelijk Toneel.
Klik hier voor het volledige programma van HartsTocht.