Gemaakt om te vergeten

Vier vrienden komen bijeen om de verjaardag van een zieke vriendin te vieren. Allemaal op hun eigen manier proberen ze zich te verhouden tot de afwezige jarige. Ieder heeft zo een eigen band met haar. Dus vergeten worden zal ze nooit. Niet door Naut, die kookt voor haar (al zal het mislukken). Niet door Berine, die lacht met haar (al zou ze liever huilen). Niet door Folkert, die zingt voor haar (al is er geen inspiratie). Niet door Hennie, die nog steeds verliefd is (al heeft hij iemand anders). De samenkomst op deze feestelijke avond zorgt ervoor dat hun onderlinge vriendschap op scherp komt te staan. Een vriendschap waar de vier altijd hun zekerheid en troost uithaalden, komt op losse schroeven te staan. Niets lijkt meer wat het vroeger leek te zijn. Lachen, dansen, drinken, en weer door. En op wat voor manier? Dat zien we morgen wel.

Proloog, regel 4 Folkert (zingt):
“Ik kende ooit een meisje met een huid van cellofaan, Haar navel was een luchtventiel dat dicht moest blijven staan. Ze surfde op de wind mee naar waarheen ze ook wou gaan, En als ze te ver weg was dan vloog ik achter haar aan. Ik kende ooit een meisje met een huid van cellofaan, Als ik haar niet had uitgepakt dan had ze nog bestaan.”

Gemaakt om te vergeten is geschreven als een vrije opdracht van het Platform Theaterauteurs. Dit schrijvershuis ontwikkelt nieuwe toneelteksten van opmerkelijke auteurs. De opdrachten starten bij de fascinatie van de schrijver, en worden ontwikkeld binnen een breed testprogramma van workshop tot eenmalige proefreadings, in samenwerking met dramaturgen, regisseurs en acteurs.

Download de tekst op www.denieuwetoneelbibliotheek.nl

Tournee: 23 september t/m 12 november 2009
Premičre: 25 september 2009, Plaza Futura, Eindhoven